Adiada a Regata de Porto Meloxo

Ante a previsión de mal tempo (forte vento do sur) para este sábado 24 de setembro, a Regata de Dornas á Vela de Porto Meloxo deste 2016 adíase para a semana seguinte, o sábado 1 de outubro, ás 16h.

Seguiremos informando…

A Marijuana arrasou en Miami!

…e falamos de dornas!

Este pasado sábado celebramos a IV Regata de Dornas á Vela “Camping Miami Playa”, no porto de Pedras Negras.

Algunhas dornas xa chegaran por mar uns días antes, outras pola manhá, e outras a tempo para a regata… de calquer maneira, houbo que empurrar polas 15 dornas que competían.

Deixádeme sitio!

Dornas na praia, mentres uns baixaban as últimas, outros aparellaban, outros limpaban o verdelho…

Posta a punto para a saída

O vento parecía pouco, e a predición non daba moito máis, así que era un día bo para meterlle o vicio no corpo a tripulantes novos…

De patrón outro día! Hoxe chaleco e a aprender!

Outros non tan novos…

A min non me saques na foto!

Aínda que os veteranos non faltaron!

Que me dás aquí? As istrusións?

Antes da saída, fixéronse un par de bordinhos de reconhecemento, e a organización propuxo un par de voltas a un circuito que saía de Pedras Negras e chegaba á punta dos Raeiros.

A regata saíu con vento suavinho do oeste…

De popa en dirección á Lanzada…

E o vento foi caíndo…

Mimadrinha… dúas voltas? Acabamos pa dominco!

Mais chegando á boia de virada, o vento entrou un pouquinho, e as dornas puderon remontalo bolinando proa a Ons.

Uns saíron bastante da costa, mentres outros preferiron virar para terra antes…

Proa ao porto que si que nos dá!

O ventinho foi entrando, aínda que a dúas voltas se ían facer moi longas: a organización decidiu reducir a regata e mandou as dornas para a Area da Cruz despois da primeira volta.

Mentres tanto, os barcos achegábanse á boia de saída…

A Lara Doce e a Fuxe parecía que ían en cabeza!

Vamos ben, ou non?

O conto é que o vento por terra non deixaba de baixar, e por fóra continuaba constante, así que a Marijuana, con Gerardo á cana e Milo ás drizas, chegou como un foghete!

A Marijuana púxose en primeiro posto cerca do final

E no último largo, a Marijuana entrou na meta, seguida da Lara Doce de Senho José, e da Jalerna, que fora en primeiro lugar durante boa parte da regata.

No final, a clasificación quedou así::

  1. Marijuana
  2. Lace Doce
  3. Jalerna
  4. Fuxe
  5. Cormorán de Ons
  6. Fungona
  7. Rosalía
  8. Fanequeira
  9. Javiota
  10. Enayr
  11. Mimela
  12. Funqueira
  13. Calloa
  14. Maraxe
  15. Beliña

Quedamos campeóns e aínda temos que subir a dorna?

Ao acabar, entre as tripulacións e @s colegas, subíronse as dornas para terra e para os remolques.

Con axuda é máis fácil!

Despois, a organización convidounos á tradicional cuchipanda, onde se discutiron as estratexias e anedotas da regata (obrigados Camping Miami! obrigados Senha Lola!)

Como sempre, houbo fartura!

E como non, tampouco faltou o discurso do Sr. Presidente na entrega de premios.

-U-lo patrón? -Ti trae o premio pacá!

E para non perder o costume, a festa continuou no Camping Miami, e non sabemos se acabaría con algunha cadeira descolocada! (e agora non falamos de dornas! 🙂 )

Podedes ver máis fotos e vídeos aquí:

IV Regata de Dornas á Vela “Camping Miami Playa”

Amig@s, este sábado día 3 de setembro poderemos desfrutar da IV Regata de Dornas á Vela “Camping Miami Playa”, con saída da Praia do Espinho (ao lado do Porto de Pedras Negras, en San Vicente) ás 16h00.

Esperamos vervos por alí para gozar desta bonita regata, que enche de velas de relinga o mar da Lanzada!

E obrigad@s ao Camping Miami Playa, que un ano máis se esforza en organizar esta regata coa que os Amigos da Dorna Meca estamos encantad@s de colaborar!

A Meca ganha a IX Regata das Illas Atlánticas!

Este fin-de-semana celebrouse, organizado polo Club Náutico de San Vicente do Mar a IX edición da Regata das Illas Atlánticas de Barcos Clásicos e de Época, aquela que os Amigos da Dorna Meca ganhamos o ano pasado!

E como o ano pasado, ademais da regata, A Meca tamén ganhou o II Campeonato Galego de Clásicos Agabace, fomos encantad@s recolher o premio do 2015.

Aí os tendes, cousa bonita! (foto: Xan Caneda)

A regata deste tivo dúas estapas: unha o sábado, cun percorrido máis longo (dunhas 12 milhas), e outra o domingo, de aproximadamente 8 milhas. Os Amigos da Dorna Meca participamos con dúas embarcacións: A Meca e a Irmandiña, ambas na clase Cíes (aparelhados con vela cangrexa, aínda que A Meca navega coa vela tradicional de relinga).

O sábado saimos cedo pola manhá, aínda con pouco vento, para virar no Faro da Mourisca, cerca de Bueu.

A saída desde A Meca.

A colega Irmandiña foi normalmente diante d’A Meca (aínda que o tempo compensado pudese variar a clasificación).

A Irmandiña ao ladinho d’A Meca

Minutos despois, o café comezou a facer efeito, as tripulacións moveron catro cabinhos e… A Meca comezou a pasar o resto das dornas…

A Lavanqueira.

Non pensedes que é tan fácil, aínda había pouco vento, polo que é necesaria tanto a observación como a análise da regata por parte de grandes especialistas para decidir o que facer en cada momento.

Parte da tripulación observando pola popa, outros analisando a cabeza da regata…

E un pouco máis tarde xa vinhan uns cantos pola popa…

Eses non nos colhen nin fartos de tinto!

Así que, ao acabar a etapa do sábado, A Meca ía en primeiro lugar, seguida da Irmandiña (que en tempo real chegou de primeira) e da Lavanqueira, en terceiro lugar (aquí a clasificación total).

O domingo, a travesía era máis curta, polo que a saída foi sobre as 13h00. O percorrido, xa habitual, foi entre o porto de Pedras Negras e os faros de Picamilho e do Caamouco.

A Irmandiña na saída do domingo.

Con vento suave, a travesía foi agradábel. A Irmandiña chegaba de primeira á meta, poucos minutos antes d’A Meca. En tempos compensados, A Meca volveu ganhar a etapa, seguida da Airexa e da Irmandiña.

Así que, despois de dúas victorias seguidas, A Meca volveu ganhar, en clase Cíes, a Regata das Illas Atlánticas! E en segunda posición, a outra dorna meca da asociación: a recén chegada de augas francesas Irmandiña!

A alegría era tan grande, que as outras tripulacións morrían por conhecer os campeóns!

Xente moi diversa parabenizou ao noso Sr. Presidente! (foto: Miguel Muñiz)

Unha fotinho por aqui, outra por alá…

Que non se note que estades derread@s! (foto: Miguel Muñiz)

E finalmente, con un pouquinho máis de tranquilidade… a tripulación (parte dela) d’A Meca pudo festexar con máis xeito:

Apunta nunha folha de verdura!

Unha regata máis, e despois da enorme fazanha de cruzar o Cantábrico en dorna, os Amigos da Dorna Meca volven demostrar que tanto a dorna, como o aparelho de relinga e a navegación tradicional en xeral son elementos a promover e defender!


Máis información e fotos:

 

 

Desafío Irmandiña II: Corunha -neboeiro- San Vicente

Na primeira parte da crónica do Desafío Irmandiña xa vos contamos que a navegación polo Cantábrico foi boa (aínda que por momentos dura), con ventos portantes do norte até chegar a Sada.

Mais o tempo foi cambiando. Despois de que as tripulacións visitasen a cidade da Corunha, na tarde do sábado (13 de agosto), a Irmandiña saía con dirección ao porto de Pedras Negras. Despois dunha noite de navegación, a néboa era mesta, o vento pouco, e a previsión non era melhor.

Así saía a Irmandiña da Corunha.

E nunca lestes os avisos das auto-estradas portuguesas? “Com nevoeiro, modere a velocidade“. Por iso a tripulación decidiu ir a modinho…

Entretanto, o domingo á manhá A Meca partía do Porto d’Ogrove para recibir a Irmandiña na boca da ría, despois da grande travesía realizada.

O Sr. Presidente á cana d’A Meca, analisando a situación…

Da banda do norte, o vento continuaba a baixar… a Irmandiña navegaba á vela, pero dos 3 nós non subía…

Con tanta velocidade había que estar concentrados á cana!

Despois de moito pensar (e de varias calmas podres), a tripulación da Irmandiña probou, por se ascaso, o motor intraborda antes de chegar a Fisterra. E que pasou? Motor avariado! Chama aí ao presi non vaia ser o conto…

Motor? E pa que queredes motor?

O Sr. Presidente confiaba na experiencia da tripulación da Irmandiña, e despois dunha reunión urxente do departamento de I+D+i, decidiron aplicar unha estratexia innovadora: navegar de popa!

Así que, tripulación preparada, dorna aparelhada, proa ao norte e rumo sur!

Os enxenheiros na melhor posición para pór en práctica esta nova táctica de navegación.

Aínda eran sobre as 13h00, pero como o día se calculaba longo e os víveres non eran moitos, os irmandinhos experimentaron con outro método innovador: un curricán pola proa!

Se finalmente chamamos un remolque é porque as xardas tiran pa norte, eh?!

A media tarde, as noticias xa chegaran a San Vicente, e considerouse que, dadas as circunstancias, o melhor era ir remolcados até Pedras Negras. Así que dalí saíu un barco ao rescate…

Despois de pedir papas.

A Meca, que andaba entre Sálvora e Aguinho a esperar pola Irmandiña, puxo tamén rumo a San Vicente, máis que nada por chegar con algo de luz.

A Meca no porto de Pedras Negras: a calma aínda era chicha, e o neboeiro espeso.

E un pouco máis tarde, a Irmandiña e a tripulación tamén chegaban a terra, a tempo para seren recebidos como merecían: co premio ao I+D+i dorneiro 2016!

Os irmandinhos a explicaren a nova estratexia.

E así acabou o Desafío Irmandiña: unha primeira travesía La Baule – Sada de navegación máis tradicional, e unha segunda singradura (Corunha – San Vicente) máis experimental!

Máis unha vez, parabéns Irmandiña! Parabéns Amigos da Dorna Meca!

E lembrade que este fin-de-semana, tanto A Meca como a Irmandiña compiten na IX Regata das Illas Atlánticas de Barcos Clásicos e de Época.


Máis información: