IV Regata de Dornas á Vela “Camping Miami Playa”

Amig@s, este sábado día 3 de setembro poderemos desfrutar da IV Regata de Dornas á Vela “Camping Miami Playa”, con saída da Praia do Espinho (ao lado do Porto de Pedras Negras, en San Vicente) ás 16h00.

Esperamos vervos por alí para gozar desta bonita regata, que enche de velas de relinga o mar da Lanzada!

E obrigad@s ao Camping Miami Playa, que un ano máis se esforza en organizar esta regata coa que os Amigos da Dorna Meca estamos encantad@s de colaborar!

A Meca ganha a IX Regata das Illas Atlánticas!

Este fin-de-semana celebrouse, organizado polo Club Náutico de San Vicente do Mar a IX edición da Regata das Illas Atlánticas de Barcos Clásicos e de Época, aquela que os Amigos da Dorna Meca ganhamos o ano pasado!

E como o ano pasado, ademais da regata, A Meca tamén ganhou o II Campeonato Galego de Clásicos Agabace, fomos encantad@s recolher o premio do 2015.

Aí os tendes, cousa bonita! (foto: Xan Caneda)

A regata deste tivo dúas estapas: unha o sábado, cun percorrido máis longo (dunhas 12 milhas), e outra o domingo, de aproximadamente 8 milhas. Os Amigos da Dorna Meca participamos con dúas embarcacións: A Meca e a Irmandiña, ambas na clase Cíes (aparelhados con vela cangrexa, aínda que A Meca navega coa vela tradicional de relinga).

O sábado saimos cedo pola manhá, aínda con pouco vento, para virar no Faro da Mourisca, cerca de Bueu.

A saída desde A Meca.

A colega Irmandiña foi normalmente diante d’A Meca (aínda que o tempo compensado pudese variar a clasificación).

A Irmandiña ao ladinho d’A Meca

Minutos despois, o café comezou a facer efeito, as tripulacións moveron catro cabinhos e… A Meca comezou a pasar o resto das dornas…

A Lavanqueira.

Non pensedes que é tan fácil, aínda había pouco vento, polo que é necesaria tanto a observación como a análise da regata por parte de grandes especialistas para decidir o que facer en cada momento.

Parte da tripulación observando pola popa, outros analisando a cabeza da regata…

E un pouco máis tarde xa vinhan uns cantos pola popa…

Eses non nos colhen nin fartos de tinto!

Así que, ao acabar a etapa do sábado, A Meca ía en primeiro lugar, seguida da Irmandiña (que en tempo real chegou de primeira) e da Lavanqueira, en terceiro lugar (aquí a clasificación total).

O domingo, a travesía era máis curta, polo que a saída foi sobre as 13h00. O percorrido, xa habitual, foi entre o porto de Pedras Negras e os faros de Picamilho e do Caamouco.

A Irmandiña na saída do domingo.

Con vento suave, a travesía foi agradábel. A Irmandiña chegaba de primeira á meta, poucos minutos antes d’A Meca. En tempos compensados, A Meca volveu ganhar a etapa, seguida da Airexa e da Irmandiña.

Así que, despois de dúas victorias seguidas, A Meca volveu ganhar, en clase Cíes, a Regata das Illas Atlánticas! E en segunda posición, a outra dorna meca da asociación: a recén chegada de augas francesas Irmandiña!

A alegría era tan grande, que as outras tripulacións morrían por conhecer os campeóns!

Xente moi diversa parabenizou ao noso Sr. Presidente! (foto: Miguel Muñiz)

Unha fotinho por aqui, outra por alá…

Que non se note que estades derread@s! (foto: Miguel Muñiz)

E finalmente, con un pouquinho máis de tranquilidade… a tripulación (parte dela) d’A Meca pudo festexar con máis xeito:

Apunta nunha folha de verdura!

Unha regata máis, e despois da enorme fazanha de cruzar o Cantábrico en dorna, os Amigos da Dorna Meca volven demostrar que tanto a dorna, como o aparelho de relinga e a navegación tradicional en xeral son elementos a promover e defender!


Máis información e fotos:

 

 

Desafío Irmandiña II: Corunha -neboeiro- San Vicente

Na primeira parte da crónica do Desafío Irmandiña xa vos contamos que a navegación polo Cantábrico foi boa (aínda que por momentos dura), con ventos portantes do norte até chegar a Sada.

Mais o tempo foi cambiando. Despois de que as tripulacións visitasen a cidade da Corunha, na tarde do sábado (13 de agosto), a Irmandiña saía con dirección ao porto de Pedras Negras. Despois dunha noite de navegación, a néboa era mesta, o vento pouco, e a previsión non era melhor.

Así saía a Irmandiña da Corunha.

E nunca lestes os avisos das auto-estradas portuguesas? “Com nevoeiro, modere a velocidade“. Por iso a tripulación decidiu ir a modinho…

Entretanto, o domingo á manhá A Meca partía do Porto d’Ogrove para recibir a Irmandiña na boca da ría, despois da grande travesía realizada.

O Sr. Presidente á cana d’A Meca, analisando a situación…

Da banda do norte, o vento continuaba a baixar… a Irmandiña navegaba á vela, pero dos 3 nós non subía…

Con tanta velocidade había que estar concentrados á cana!

Despois de moito pensar (e de varias calmas podres), a tripulación da Irmandiña probou, por se ascaso, o motor intraborda antes de chegar a Fisterra. E que pasou? Motor avariado! Chama aí ao presi non vaia ser o conto…

Motor? E pa que queredes motor?

O Sr. Presidente confiaba na experiencia da tripulación da Irmandiña, e despois dunha reunión urxente do departamento de I+D+i, decidiron aplicar unha estratexia innovadora: navegar de popa!

Así que, tripulación preparada, dorna aparelhada, proa ao norte e rumo sur!

Os enxenheiros na melhor posición para pór en práctica esta nova táctica de navegación.

Aínda eran sobre as 13h00, pero como o día se calculaba longo e os víveres non eran moitos, os irmandinhos experimentaron con outro método innovador: un curricán pola proa!

Se finalmente chamamos un remolque é porque as xardas tiran pa norte, eh?!

A media tarde, as noticias xa chegaran a San Vicente, e considerouse que, dadas as circunstancias, o melhor era ir remolcados até Pedras Negras. Así que dalí saíu un barco ao rescate…

Despois de pedir papas.

A Meca, que andaba entre Sálvora e Aguinho a esperar pola Irmandiña, puxo tamén rumo a San Vicente, máis que nada por chegar con algo de luz.

A Meca no porto de Pedras Negras: a calma aínda era chicha, e o neboeiro espeso.

E un pouco máis tarde, a Irmandiña e a tripulación tamén chegaban a terra, a tempo para seren recebidos como merecían: co premio ao I+D+i dorneiro 2016!

Os irmandinhos a explicaren a nova estratexia.

E así acabou o Desafío Irmandiña: unha primeira travesía La Baule – Sada de navegación máis tradicional, e unha segunda singradura (Corunha – San Vicente) máis experimental!

Máis unha vez, parabéns Irmandiña! Parabéns Amigos da Dorna Meca!

E lembrade que este fin-de-semana, tanto A Meca como a Irmandiña compiten na IX Regata das Illas Atlánticas de Barcos Clásicos e de Época.


Máis información:

Desafío Irmandiña I: 340 milhas náuticas á vela en dorna

Como xa avisaramos, a Irmandiña partiu o pasado 9 de agosto do porto de La Baule para percorrer as 340 milhas que o separan da vila galega de Sada.

A Irmandiña nunha regata anterior das Illas Atlánticas (foto: desmarque)

Mais antes de partir, a tripulación tivo que colher forzas e debater diferentes estratexias de navegación…

Eu á noite durmo… A min non me amoledes!

A saída foi boa, con vento suave que foi subindo á medida que avanzaba o día.

Come, come, mentres podes…

A forza do vento continuou a subir, e na primeira noite de navegación a velocidade chegaba aos 20 nós.

Aquí o catre onde “descansou” a tripulación…

A travesía fíxose dura, mais tamén gratificante. A tripulación turnábase para descansar en intervalos dunhas 3 horas: mentres dous levaban o barco, os outros dous tentaban repór forzas.

O patrón, Pepe, concentrado.

Pasada a segunda noite de navegación, a dorna xa se ía aproximando de terra.

Case na casa! Xa cheira a balumada!

Así que despois de 55 horas de navegación continua, a Irmandiña chegou a Sada, realizando a maior travesía en dorna conhecida!

Amarrando no porto de Sada (foto: Patexeiros)

A tripulación encontrouse alí cos restantes participantes e con moitas outras persoas interesadas.

Acaba dunha vez que nos están a esperar! (foto: Patexeiros)

Roupa a secar…

E así lucían despois da grande travesía!

Sorride pa foto!

Así que, antes de contarvos como acabou o conto… (xa sei que algho sabedes, que a dorna xa está en San Vicente), dicimos desde aquí:

Parabéns irmandinhos!

A Irmandiña inicia manhá o II Rally La Baule – San Vicente

Manhá día 9 de agosto, a dorna meca Irmandiña, partirá das aguas francesas de La Baule para dar inicio ao II Rally La Baule – San Vicente / Rallye Galice 2016 (organizado polo Yacht Club Classique de La Rochelle e por Agabace), que ten prevista a súa chegada entre os días 14 ou 15 deste mes, despois de facer parada en Sada e na Corunha os dias 12 e 13.

Na regata participarán máis de 16 barcos clásicos e de época, e continuará, despois de chegar a San Vicente, polas rías baixas, con navegacións, entre outras, até ás Ihas Cíes (podedes ver aquí o programa provisional). Así, coa participación da Irmandiña neste evento, os Amigos da Dorna Meca continuamos a trabalhar pola difusión e promoción internacional das embarcacións tradicionais, como xa fixemos noutras ocasións (vencendo o II Campeonato Galego de Clásicos Agabace, ou a XX Regata Almirante Rodríguez-Toubes) coa propia Irmandiña, ou co’A Meca e a Rabandeira.

A Meca e a Irmandiña (foto A. Sueste)

A travesía, dunhas 450 milhas náuticas, será a de maior distancia percorrida por unha dorna, xa que a viaxe até América para a cal foi construída a Irmandiña non se chegara a realizar.

A Irmandiña o día da súa botadura, en 2003 (foto: estaleiros Garrido)

Tanto a tripulación como a propia embarcación xa están en La Baule desde este fin de semana, despois de seren despedidos no Club Náutico de San Vicente. Ademais do patrón (e construtor de dornas como a propia Irmandiña ou A Meca) Pepe Garrido, a tripulación complétase co médico Antonio Grandío, co mestre veleiro Ramon Albert, e con Óscar Babé, quen a pesar da súa xuventude conta con moita experiencia de navegación á vela.

A Irmandiña saíndo (por terra) para Franza (foto: Jose Manuel Rodríguez)

Botando a Irmandiña en La Baule

Xa case tocando o mar…

No días previos ao inicio da regata, os tripulantes da Irmandiña puderon facer varias saídas co obxectivo de ter todo a punto para a longa travesía, que obviamente contará con navegación diúrna e nocturna.

A probar a Irmandiña en aguas francesas…

Seguide atentos a esta páxina e ao noso Facebook, porque nos próximos días esperamos darvos noticias do desenvolvimento da regata.

Desde aquí non podemos máis que desexarlle a mellor das sortes á tripulación da Irmandiña, que teñan bo vento e boa travesía! Vémonos n’Oghrove!


Máis información: