A Meca ganha a IX Regata das Illas Atlánticas!

Este fin-de-semana celebrouse, organizado polo Club Náutico de San Vicente do Mar a IX edición da Regata das Illas Atlánticas de Barcos Clásicos e de Época, aquela que os Amigos da Dorna Meca ganhamos o ano pasado!

E como o ano pasado, ademais da regata, A Meca tamén ganhou o II Campeonato Galego de Clásicos Agabace, fomos encantad@s recolher o premio do 2015.

Aí os tendes, cousa bonita! (foto: Xan Caneda)

A regata deste tivo dúas estapas: unha o sábado, cun percorrido máis longo (dunhas 12 milhas), e outra o domingo, de aproximadamente 8 milhas. Os Amigos da Dorna Meca participamos con dúas embarcacións: A Meca e a Irmandiña, ambas na clase Cíes (aparelhados con vela cangrexa, aínda que A Meca navega coa vela tradicional de relinga).

O sábado saimos cedo pola manhá, aínda con pouco vento, para virar no Faro da Mourisca, cerca de Bueu.

A saída desde A Meca.

A colega Irmandiña foi normalmente diante d’A Meca (aínda que o tempo compensado pudese variar a clasificación).

A Irmandiña ao ladinho d’A Meca

Minutos despois, o café comezou a facer efeito, as tripulacións moveron catro cabinhos e… A Meca comezou a pasar o resto das dornas…

A Lavanqueira.

Non pensedes que é tan fácil, aínda había pouco vento, polo que é necesaria tanto a observación como a análise da regata por parte de grandes especialistas para decidir o que facer en cada momento.

Parte da tripulación observando pola popa, outros analisando a cabeza da regata…

E un pouco máis tarde xa vinhan uns cantos pola popa…

Eses non nos colhen nin fartos de tinto!

Así que, ao acabar a etapa do sábado, A Meca ía en primeiro lugar, seguida da Irmandiña (que en tempo real chegou de primeira) e da Lavanqueira, en terceiro lugar (aquí a clasificación total).

O domingo, a travesía era máis curta, polo que a saída foi sobre as 13h00. O percorrido, xa habitual, foi entre o porto de Pedras Negras e os faros de Picamilho e do Caamouco.

A Irmandiña na saída do domingo.

Con vento suave, a travesía foi agradábel. A Irmandiña chegaba de primeira á meta, poucos minutos antes d’A Meca. En tempos compensados, A Meca volveu ganhar a etapa, seguida da Airexa e da Irmandiña.

Así que, despois de dúas victorias seguidas, A Meca volveu ganhar, en clase Cíes, a Regata das Illas Atlánticas! E en segunda posición, a outra dorna meca da asociación: a recén chegada de augas francesas Irmandiña!

A alegría era tan grande, que as outras tripulacións morrían por conhecer os campeóns!

Xente moi diversa parabenizou ao noso Sr. Presidente! (foto: Miguel Muñiz)

Unha fotinho por aqui, outra por alá…

Que non se note que estades derread@s! (foto: Miguel Muñiz)

E finalmente, con un pouquinho máis de tranquilidade… a tripulación (parte dela) d’A Meca pudo festexar con máis xeito:

Apunta nunha folha de verdura!

Unha regata máis, e despois da enorme fazanha de cruzar o Cantábrico en dorna, os Amigos da Dorna Meca volven demostrar que tanto a dorna, como o aparelho de relinga e a navegación tradicional en xeral son elementos a promover e defender!


Máis información e fotos:

 

 

Desafío Irmandiña II: Corunha -neboeiro- San Vicente

Na primeira parte da crónica do Desafío Irmandiña xa vos contamos que a navegación polo Cantábrico foi boa (aínda que por momentos dura), con ventos portantes do norte até chegar a Sada.

Mais o tempo foi cambiando. Despois de que as tripulacións visitasen a cidade da Corunha, na tarde do sábado (13 de agosto), a Irmandiña saía con dirección ao porto de Pedras Negras. Despois dunha noite de navegación, a néboa era mesta, o vento pouco, e a previsión non era melhor.

Así saía a Irmandiña da Corunha.

E nunca lestes os avisos das auto-estradas portuguesas? “Com nevoeiro, modere a velocidade“. Por iso a tripulación decidiu ir a modinho…

Entretanto, o domingo á manhá A Meca partía do Porto d’Ogrove para recibir a Irmandiña na boca da ría, despois da grande travesía realizada.

O Sr. Presidente á cana d’A Meca, analisando a situación…

Da banda do norte, o vento continuaba a baixar… a Irmandiña navegaba á vela, pero dos 3 nós non subía…

Con tanta velocidade había que estar concentrados á cana!

Despois de moito pensar (e de varias calmas podres), a tripulación da Irmandiña probou, por se ascaso, o motor intraborda antes de chegar a Fisterra. E que pasou? Motor avariado! Chama aí ao presi non vaia ser o conto…

Motor? E pa que queredes motor?

O Sr. Presidente confiaba na experiencia da tripulación da Irmandiña, e despois dunha reunión urxente do departamento de I+D+i, decidiron aplicar unha estratexia innovadora: navegar de popa!

Así que, tripulación preparada, dorna aparelhada, proa ao norte e rumo sur!

Os enxenheiros na melhor posición para pór en práctica esta nova táctica de navegación.

Aínda eran sobre as 13h00, pero como o día se calculaba longo e os víveres non eran moitos, os irmandinhos experimentaron con outro método innovador: un curricán pola proa!

Se finalmente chamamos un remolque é porque as xardas tiran pa norte, eh?!

A media tarde, as noticias xa chegaran a San Vicente, e considerouse que, dadas as circunstancias, o melhor era ir remolcados até Pedras Negras. Así que dalí saíu un barco ao rescate…

Despois de pedir papas.

A Meca, que andaba entre Sálvora e Aguinho a esperar pola Irmandiña, puxo tamén rumo a San Vicente, máis que nada por chegar con algo de luz.

A Meca no porto de Pedras Negras: a calma aínda era chicha, e o neboeiro espeso.

E un pouco máis tarde, a Irmandiña e a tripulación tamén chegaban a terra, a tempo para seren recebidos como merecían: co premio ao I+D+i dorneiro 2016!

Os irmandinhos a explicaren a nova estratexia.

E así acabou o Desafío Irmandiña: unha primeira travesía La Baule – Sada de navegación máis tradicional, e unha segunda singradura (Corunha – San Vicente) máis experimental!

Máis unha vez, parabéns Irmandiña! Parabéns Amigos da Dorna Meca!

E lembrade que este fin-de-semana, tanto A Meca como a Irmandiña compiten na IX Regata das Illas Atlánticas de Barcos Clásicos e de Época.


Máis información:

Desafío Irmandiña I: 340 milhas náuticas á vela en dorna

Como xa avisaramos, a Irmandiña partiu o pasado 9 de agosto do porto de La Baule para percorrer as 340 milhas que o separan da vila galega de Sada.

A Irmandiña nunha regata anterior das Illas Atlánticas (foto: desmarque)

Mais antes de partir, a tripulación tivo que colher forzas e debater diferentes estratexias de navegación…

Eu á noite durmo… A min non me amoledes!

A saída foi boa, con vento suave que foi subindo á medida que avanzaba o día.

Come, come, mentres podes…

A forza do vento continuou a subir, e na primeira noite de navegación a velocidade chegaba aos 20 nós.

Aquí o catre onde “descansou” a tripulación…

A travesía fíxose dura, mais tamén gratificante. A tripulación turnábase para descansar en intervalos dunhas 3 horas: mentres dous levaban o barco, os outros dous tentaban repór forzas.

O patrón, Pepe, concentrado.

Pasada a segunda noite de navegación, a dorna xa se ía aproximando de terra.

Case na casa! Xa cheira a balumada!

Así que despois de 55 horas de navegación continua, a Irmandiña chegou a Sada, realizando a maior travesía en dorna conhecida!

Amarrando no porto de Sada (foto: Patexeiros)

A tripulación encontrouse alí cos restantes participantes e con moitas outras persoas interesadas.

Acaba dunha vez que nos están a esperar! (foto: Patexeiros)

Roupa a secar…

E así lucían despois da grande travesía!

Sorride pa foto!

Así que, antes de contarvos como acabou o conto… (xa sei que algho sabedes, que a dorna xa está en San Vicente), dicimos desde aquí:

Parabéns irmandinhos!

A Irmandiña inicia manhá o II Rally La Baule – San Vicente

Manhá día 9 de agosto, a dorna meca Irmandiña, partirá das aguas francesas de La Baule para dar inicio ao II Rally La Baule – San Vicente / Rallye Galice 2016 (organizado polo Yacht Club Classique de La Rochelle e por Agabace), que ten prevista a súa chegada entre os días 14 ou 15 deste mes, despois de facer parada en Sada e na Corunha os dias 12 e 13.

Na regata participarán máis de 16 barcos clásicos e de época, e continuará, despois de chegar a San Vicente, polas rías baixas, con navegacións, entre outras, até ás Ihas Cíes (podedes ver aquí o programa provisional). Así, coa participación da Irmandiña neste evento, os Amigos da Dorna Meca continuamos a trabalhar pola difusión e promoción internacional das embarcacións tradicionais, como xa fixemos noutras ocasións (vencendo o II Campeonato Galego de Clásicos Agabace, ou a XX Regata Almirante Rodríguez-Toubes) coa propia Irmandiña, ou co’A Meca e a Rabandeira.

A Meca e a Irmandiña (foto A. Sueste)

A travesía, dunhas 450 milhas náuticas, será a de maior distancia percorrida por unha dorna, xa que a viaxe até América para a cal foi construída a Irmandiña non se chegara a realizar.

A Irmandiña o día da súa botadura, en 2003 (foto: estaleiros Garrido)

Tanto a tripulación como a propia embarcación xa están en La Baule desde este fin de semana, despois de seren despedidos no Club Náutico de San Vicente. Ademais do patrón (e construtor de dornas como a propia Irmandiña ou A Meca) Pepe Garrido, a tripulación complétase co médico Antonio Grandío, co mestre veleiro Ramon Albert, e con Óscar Babé, quen a pesar da súa xuventude conta con moita experiencia de navegación á vela.

A Irmandiña saíndo (por terra) para Franza (foto: Jose Manuel Rodríguez)

Botando a Irmandiña en La Baule

Xa case tocando o mar…

No días previos ao inicio da regata, os tripulantes da Irmandiña puderon facer varias saídas co obxectivo de ter todo a punto para a longa travesía, que obviamente contará con navegación diúrna e nocturna.

A probar a Irmandiña en aguas francesas…

Seguide atentos a esta páxina e ao noso Facebook, porque nos próximos días esperamos darvos noticias do desenvolvimento da regata.

Desde aquí non podemos máis que desexarlle a mellor das sortes á tripulación da Irmandiña, que teñan bo vento e boa travesía! Vémonos n’Oghrove!


Máis información:

A Rona ganha a XIX Regata dos Faros

O pasado sábado, 16 de xullo, celebrouse a XIX Regata dos Faros, nunha tarde que quedou perfecta para unha navegación tranquila. No porto xuntáronse unhas 18 dornas que, ademais das d’Ogrove, chegaron de Portonovo, da Illa de Arousa e de Ribeira.

Como a previsión non era de moito vento, decidiuse facer unha única volta a un percorrido que saía do porto d’Ogrove, pasando polo faro das Umias e pola baliza do Arido.

A primeira parte, con vento do noroeste, fixo que houbese unha bonita navegación en bolina até o faro das Umias, onde a Marijuana dominou unha boa parte da regata.

Unha imaxe da saída da regata (foto roubada dos Amigos da Dorna de Portonovo)

A partir daí, nunha longa empopada até o Arido, varias dornas foron adiantando a Marijuana, que completou unha boa regata quedando finalmente no cuarto lugar (e levando tres tripulantes!).

A tripulación da Marijuana a celebrar o 4º posto!

Na última parte da travesía, en dirección ao porto, a cabeza da regata non variou, sendo ganhadora A Rona, seguida de perto pola Faísca e pola Fuxe (podio meco!).

A Rona entrando na meta.

O seguinte grupo, no que se encontraban A Fiuza, a Maristela, ou a Fanequeira, entre outras, non tardou moito en chegar.

A Fiuza chegando á meta, seguida da Maristela.

Peeero… o vento, que comezara a cambiar para oeste, foi baixando até rolar lixeiramente a sur… o que provocou que o último grupo de dornas fixese a última parte da regata moi lentamente, entre bolina e bolina.

Pola Cabreira xa non había vento…

E mención especial para a Beliña, de San Vicente, que participou na súa primeira regata!

A Beliña chegando ao Arido.

Aínda así, todas as tripulacións acabaron contentas, deixamos vía libre para a procesión do Carme, e tivemos unha boa cuchipanda con entrega de premios no local :)